ในห้วงคำนึงของผู้คิดถึงองค์หญิง

ทุกคนฝันถึงท่านทุกคืนวันโดยมิได้นัดหมาย

ต่างสร้างมโนภาพของท่านไว้ในจิตสำนึก

เหมือนท่านเป็นตัวละครเอกที่ผูกขาดแสดงในโรงละครที่มีชื่อว่าความฝัน

...ในฝันของพวกเขาเหล่านั้น...

รอยยิ้มของท่านร่ายรำ เชิญชวนให้เข้าไปเกี้ยวพา

จมูกของท่านโด่งเป็นสันเย้ายวนน่าลูบไล้

ผิวกายของท่านขาวนวลดั่งหิมะแรก ที่ทำให้ใจของผู้จ้องมองนั้นหนาวเย็น

ใบหูของท่านชมพูแดง อ่อนนุ่น ดั่งผลไม้ทิพย์ น่าลิ้มสัมผัส

ดวงตาท่านมีอำนาจเหนือมนต์ตราใดๆ ยากที่จะไม่หลงใหล

..............................................................................

ในฝันของผู้คำนึงทั้งหลาย

ภาพท่านช่างชัดเจนยิ่งนัก

แม้ท่านจะหลับไปนาน จนฟ้าดินไร้ซึ่งสรรพสิ่ง

ภาพของท่านนั่นก็ยังคงฝั่งลึกไม่จางไป อยู่ในใจของคนทุกผู้...

................................................................................................

ตอนนี้ไม่ได้มีแค่ท่านที่จมอยู่ในนิทราเพียงลำพัง...

โลกใบนี้ก็จมอยู่ในนิทราเช่นกัน...

นิทรานั้น...

นิทราแห่งรักปักใจ...

0