เปรอะ
อร่อยมากจนเร่งรีบ
สุขมาก รีบเสพสุข
เยอะแยะก็หมดไปรวดเร็ว
ฉันและเธอเร่งรีบอย่างตะกละ
เราต่างเปรอะเปื้อนจากสุขนั้น
0
0
เปรอะ
อร่อยมากจนเร่งรีบ
สุขมาก รีบเสพสุข
เยอะแยะก็หมดไปรวดเร็ว
ฉันและเธอเร่งรีบอย่างตะกละ
เราต่างเปรอะเปื้อนจากสุขนั้น
0
0
เก็บเอารูปบางภาพที่ได้ไปทำประกอบหนังสือต่างๆมาให้ดูกันครับ
บางรูปตอนไปตีพิมพ์แล้วสีอาจผิดเพี้ยนไปจากเดิมบ้าง...
วันนี้ก็เลยเก็บเอางานเหล่านั้นเพื่อให้ได้เห็นสีจากในคอมกันนะครับ
(ปล.ช่วงนี้งานเข้ามาเยอะจนไม่ค่อยได้วาดอะไรลงบล๊อกเลย...นั้นก็ด้วยโปรเจคงานที่กำลังจะเกิดในอนาคต
ทำให้ต้องจริงจังกับงานมากขึ้น...แต่ยังไงก็ยังจะแอบหนีมาวาดรูปลงบล๊อกให้ได้...แล้วเจอกันใหม่อีกซักพักครับ)
(ปล.2 เกือบลืมบอกไปครับ ว่าอีกไม่นานงานการ์ตูนสั้นเล่มที่ 2 ของผมก็จะออกมาแล้วคง
อีกซัก2-3เดือนนี้แหละ ยังไงก็ฝากผลงานไว้นะตอนนี้เลยนะครับ มีข่าวคืบหน้ายังไงจะมาแจ้งอีกทีครับ)
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามงานครับ
PUCK
edit @ 8 May 2008 01:20:08 by puck
สงสัย
เริ่มสงสัยในสิ่งที่เกิดขึ้นหรือยังว่า...
ทำไมชีวิตวันนี้จึงสีหม่น
ทำไมมีแต่โจรขโมยของ
ทำไมลำคลองกลายเป็นเลือด
ทำไมน้ำจึงเดือดกลางแดด
ทำไมพี่น้องฝาแฝดจึงฆ่ากัน
ทำไม sex นั้นกลายเป็นเรื่องธรรมดา
ทำไมข้าวปลาแสนแพง
ทำไมความรุนแรงเป็นเรื่องชอบธรรม
ทำไมมีเรื่องระยำฉายทางทีวี
ทำไมคนดีกลายเป็นคนโง่
ทำไมพวกไฮโซใช้แต่ของแพง
ทำไมข้าวแกงไม่มีวัยรุ่นกิน
ทำไมคนชอบกิน KFC
ทำไมมีกะหรี่ในเครื่องแบบ
ทำไมเรียกการปิดกั้นว่าใจแคบ
ทำไมสังคมแบบเปิดกว้างจึงฉิบหาย
ทำไมมีเด็กตายเพราะคำว่าอิสระ
ทำไมธรรมะไม่เคยชนะราคะคน
ทำไมตอนนี้ถึงเป็นแบบนี้...
ทำไมแบบนี้ถึงเป็นแบบนั้น...
ทำไมถึงต้องสงสัย...
ทำไมในใจเราไม่มีคำตอบ...
.
.
.
หรืออาจยังไม่นานพอที่จะถึงเวลาสงสัย...
หรือสงสัยไปแล้วจะไม่เป็นสุข...
.
.
.
งั้นพักความสุขไว้ก่อนได้มั้ย...
เริ่มสงสัยกันซะที...