PUCK-WORLD

2012/Jan/23

 
 
 
 
 
 
 
 
เสียงของรถเครื่อง
 

ดังกว่าเสียงเดินของเด็กน้อยชาวเขา 
 
 
เสียงดนตรีสังเคราะห์จากไม้แปรรูป
 

ดังกว่าเสียงลมพัดใบไม้
 

เสียงของนักท่องเที่ยว


กลบเสียงของป่า


ฉันได้ยิน


เสียงของคนอื่น
 

ชัดกว่าเสียงจากตัวของฉันเอง

 
...
 
 
เสียงของเมืองหลวงขู่คำราม

 
ธรรมชาติเงียบงัน

 
แล้วตอบกลับด้วบเสียงผีเสื้อกระพือปีก
 
 
...
 
 
บอดใบ้


ทุกสพรรพเสียงดังกลบความปกติ
 

ที่ฉันโหยหา
 
 
 
 
 
 
 
 

2012/Jan/04

2012/Jan/01

 
 

ภูเขาน้ำแข็งร้องไห้จนตายไปหลายลูก


ความเศร้าเย็นจากกายฉันก่อตัวเป็นผลึกน้ำแข็งแทนมัน


แต่ใจที่ร้อนรนกลับทำให้ผลึกนั้นแตกตัว


ผลึกคมแทงทิ่มความเข้าใจ


ฉันไม่ตอบโต้


กลับยืนดื่มดูดความสุขครั้งเก่าก่อน  กลบเกลื่อนความทุกข์


จนจวนเจียนจะหมด


ผลึกใสที่กายเย็นสะท้อนให้เห็นเงาลางในอนาคต


คงไม่พ้นการละลายตัวตนตายไปตามระบบที่ฉันเกลียด


แล้วฉันก็ดื่มดูดความโชคดีจนหมด


ลมเย็นกัดสีผิวฉันจนเพี้ยนจากเดิม


ฉันในตอนนี้ถูกพายุหิมะพัดเอาความภูมิใจของวันวานปลิวหายไปเสียสิ้น


มองไปไกลสุดวิวสูงไม่พบใครที่ฉันอยากเจอ


ความเย็นแสนเศร้าคงกัดกินเขาไปหมดแล้ว


ฉันหลับตาลง


แนบกายให้ผลึกน้ำแข็งกัดกิน


จนสิ้น

 


...


โลกนี้ช่างแสนหนาว


จนพวกเรากลายเป็นภูเขาน้ำแข็ง


...

 

 

 

 

 



MeMory_PUCK