ภูเขาน้ำแข็งร้องไห้จนตายไปหลายลูก

ความเศร้าเย็นจากกายฉันก่อตัวเป็นผลึกน้ำแข็งแทนมัน

แต่ใจที่ร้อนรนกลับทำให้ผลึกนั้นแตกตัว

ผลึกคมแทงทิ่มความเข้าใจ

ฉันไม่ตอบโต้

กลับยืนดื่มดูดความสุขครั้งเก่าก่อน  กลบเกลื่อนความทุกข์

จนจวนเจียนจะหมด

ผลึกใสที่กายเย็นสะท้อนให้เห็นเงาลางในอนาคต

คงไม่พ้นการละลายตัวตนตายไปตามระบบที่ฉันเกลียด

แล้วฉันก็ดื่มดูดความโชคดีจนหมด

ลมเย็นกัดสีผิวฉันจนเพี้ยนจากเดิม

ฉันในตอนนี้ถูกพายุหิมะพัดเอาความภูมิใจของวันวานปลิวหายไปเสียสิ้น

มองไปไกลสุดวิวสูงไม่พบใครที่ฉันอยากเจอ

ความเย็นแสนเศร้าคงกัดกินเขาไปหมดแล้ว

ฉันหลับตาลง

แนบกายให้ผลึกน้ำแข็งกัดกิน

จนสิ้น

...

โลกนี้ช่างแสนหนาว

จนพวกเรากลายเป็นภูเขาน้ำแข็ง

...