4 ปีที่ผ่านมาของผมผ่านไปไวบ้างช้าบ้าง

บางช่วงผ่านไปไวคล้ายหายใจไปเพียง 2 ทีเอง

บางช่วงยาวนานเหมือนถูกจองจำบนเกาะร้าง

ผ่านทั้งสุขทั้งทุกข์มากมาย

พอมองย้อนกลับไปดูก็รู้สึกดีที่เราได้ทำมาถึงทุกวันนี้

ขอบคุณทุกท่านที่ให้การสนับสนุนและเจือจุนกันเรื่อยมา

หรือถึงแม้ว่าท่านจะเป็นเพียงคนที่ยืนอ่านฟรีหรือเพียงแค่ผ่านมาพบรูปภาพและบทความเรื่องราวเหล่านี้

4 ปีที่ผ่านมาเมื่อผมถามตัวเองว่าผมทำงานเป็นไงบ้าง

คำตอบดูจะว่างเปล่า ไม่ได้รู้สึกว่ามันได้ผลอะไรมากนัก

รู้สึกตัวเองทำงานช้าลงกว่าเก่าเยอะมาก

คนที่ทำงานมาพร้อมๆกันบางคนตอนนี้เขาเขียนไป12-13เล่แล้วมั้ง

แม้ผมจะทำงานช้า

แต่จงเชื่อเถอะว่าผมรู้สึกกับมันแบบนั้นเสมอ

งานของผมคือตัวตน คือความคิดของผมเสมอ

ผมรู้สึกจึงเขียนออกมา

จึงบอกเล่าออกไป

สู่คุณๆ

...

ขอบคุณครับที่่เฝ้าดูกันมา 4 ปี

ขอบคุณจริงๆ

ไตรภัค

( PUCK )

ปล.แล้วผมจะเล่าเรื่องของผมสู่คุณอีกต่อไป...