รักของเม่น หนามของรัก
“ฉันไม่ได้นับวันและเวลาเลยยามอยู่กับเธอ
ฉันไม่ได้หิวหรือเจ็บปวดใดๆ ยามได้เจอกัน
ฉันไม่เศร้า ไม่หดหู่ อีกต่อไป
เมื่อเราอยู่ด้วยกัน
ฉันอยากจะอยู่กับเธอ
เธอจะอยู่กับฉันมั้ย”
เจ้าเม่นยักษ์ซ้อมพูดประโยคนี้เป็นครั้งที่ 100 เห็นจะได้แล้วนะ
มันต้องการให้วลีที่มันซ้อมอยู่นี้มีพลังและมนต์สะกดเมื่อเธอผู้นั้นได้ฟัง
มนต์ที่มิอาจคลายได้ด้วยวิธีใดๆ
ด้วยรักและผูกพันยาวนาน ต้นรักที่แต่ก่อนเคยเป็นเพียงต้นอ่อน
บัดนี้มันเติบโตสูงเสียดฟ้า กิ่งก้านทิ่มแทงเมฆก้อนแล้วก้อนเล่า
เติบใหญ่จนสามารถปีนขึ้นไปเก็บดาวได้เลยเชียว
เมื่อซ้อมพูดวลีที่บ่มจากรักจบที่ 3827 เสร็จ เธอที่เจ้าเม่นเฝ้ารอก็มา
เธอเป็นหมูน้อยน่ารัก ผิวเนียนขาวใส ยากที่จะหาริ้วรอยเจอบนผิวเนื้อนี้
ดั่งไข่นกอินทรีบนยอดผาสูง ดั่งดอกไม้ดอกสุดท้ายในปฐพี
ดั่งฝนแรกที่ไม่ตกมานานแสนล้านปี
แต่สำหรับเจ้าเม่นแล้วหมูน้อยมีค่ามากมายกว่าที่กล่าวมา
ด้วยระยะเวลาที่คบหาดูใจกันมานาน
บัดนี้ก็เป็นเวลาควรแล้วที่เจ้าเม่นจะพูดวลีที่ได้เฝ้าซ้อมไว้ถึง 3827 ครั้งออกไป
.
.
.
หลังจากพูดวลีที่เฝ้าซ้อมมานับครั้งไม่ถ้วน
เจ้าหมูน้อยก็ถึงกับน้ำตาไหลริน
แน่นอน มันสัมผัสได้ถึงรักที่ประทุออกมาจากนัยน์ตาเจ้าเม่น
เจ้าหมูน้อยไม่ได้พูดตอบวลีนั้นแต่อย่างใด คำตอบคงไม่ดีเท่ากับการโอบกอด
“ภาษากาย ชัดเจนกว่าภาษาใดๆ”
โลกดูจะเคลื่อนไหวช้าลง
ทั้ง 2 วิ่งโผเข้าหากัน
รักจะสวมกอดในรัก
ใจจะสอดประสาน
นิรันดรจะสั้นเพียงลมพัดหากรักนี้บังเกิด
จึ้ก!!!
ขนแหลมคมของเจ้าเม่นทิ่มแทงลงไปบนเนื้อขาวนุ่ม
แทงตาซ้ายสวยใสของเธออย่างมิได้ตั้งใจ
แทงนมเต่งตึงอวบอิ่มอย่างมิได้เจตนา
แทงขาขาวนวลโดยที่มิได้คาดฝัน
แทง
แทง
แทง
เจ้าหมูน้อยผงะดีดตัวออกอย่างสุดแรง
เลือดแดงไหลรินดั่งจะออกมาเป็นพยานในรักนี้
เจ้าเม่นใจสั่นไหวแล้วถามหมูน้อยไปว่า
“เออ...อ ระหว่างที่เราคบกันมามันก็นานแสนนาน
ฉันลืมบอกสิ่งสำคัญไปอย่างหนึ่ง ตอนนี้เธอคงรู้แล้วเรื่องหนามนั้น”
“มันคงไม่ใช่ปัญหาอะไรใหญ่ใช่มั้ย
แค่มันคมและแหลม ไว้ฉันจะคอยระวังยามสวมกอดเธอครั้งหน้านะ”
เรายังรักกันอยู่แบบเดิมใช่มั้ย
เธอยังคิดจะไปสร้างชีวิตอยู่กับฉัน 2 คน อยู่นะ
เจ้าหมูน้อยพลันพูดสวนไปว่า
“...”
(คุณรู้ใช่มั้ยว่าหมูน้อยจะตอบว่าอย่างไร)
(ปิดฉาก)
***
ฉันเอาสิ่งสวยงามมาอวดเธอ
นำเสนอสิ่งต่างๆ ที่ชวนฝัน
กล้ามก็โต ฟันก็งาม ช่างครบครัน
ตัวตนฉันนี่แหละไง ชายของเธอ
นานวันผ่านสิ่งต่างๆก็เริ่มโผล่
ข้างในนั้นแอบซ่อนโชว์สิ่งเน่าๆ
ขี้โกหก หลายใจ หวังจะเอา
เธออย่าเศร้า ตัวเขาแค่ลืมบอก
**
(ปล.รักใครก็อย่าได้เอาแต่สิ่งดีๆ ให้เห็น นานวันเข้าเดี๋ยวหนามที่ซ่อนไว้จะทิ่มแทงกันภายหลังนะ
บางครั้งแอบทิ่มเธอไปบ้าง เค้าจะได้ชินและรู้ว่าเรามีหนาม บางทีแผลเป็นจะทำให้เราทนทานขึ้น)
