ไฟไหม้หลังเป็ด

มันเป็นความภูมิใจของเป็ด

 "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นข้าจะไม่มีวันจมน้ำ

ขนที่ธรรมชาติออกแบบมาเป็นอย่างดีนี้

ไม่ว่าจะทำอีท่าไหนน้ำก็ไม่มีทางกระแดะท่วมหลังข้าได้ "

เจ้าเป็ดนึกเช่นนั้นเสมอมา

ทุกวันมันจะลอยตัวยียวนโอ้อวดหลังที่ไม่มีวันจมน้ำกับพระอาทิตย์ขี้โมโห

พระอาทิตย์มองดูเจ้าเป็ดโอ้อวดมานานเกินอดทน

ดุจดั่งปรอทอันโตที่สะสมความร้อนมาแสนนาน

วันนี้ดวงอาทิตย์จึงร้อนกว่าทุกๆวัน

แดดจึงร้อนแรงจนไฟลุกท่วมหลังเจ้าเป็ด

มันพยายามมุดผุดดำลงน้ำ

แต่การออกแบบจากธรรมชาติชั้นยอดที่มันแสนภูมิใจก็ไม่อาจตอบสนอง

แม้จะผุดมุดดำว่ายทำตัวให้จมน้ำเพียงใด ไม่นานมันก็จะทะลึ่งขึ้นมาใหม่ แล้วไฟก็ลุกติดขึ้นอีก

มันไม่อาจจมน้ำ

ไฟลามเลียแดกขนหลังมันอย่าง เนิบช้า

นาน...แสนนาน

ยังคง...ไม่อาจจม

ไฟยังคงแดกหลังมันตราบนานเท่านาน

"ขอยามราตรีใกล้เข้ามาโดยไวทีเถอะ"

เจ้าเป็ดนึก ก่อนที่ซากสุกๆของมันจะ...

จมลง