ดิ่ง
วันแห่งอิสระ วันที่ปลอดโปร่งและปลอดจากโซ่ตรวน
รู้สึกเหมือนกระโจนจากตึกสูง...กลัวและตื่นเต้น รอเวลาที่จะตกกระแทกพื้น
นานแสนนานของการกระโดดลงมาจากตึกสูง
นานจนดูเหมือนไม่มีพื้นที่รอการกระแทก
มันนานจนรู้สึกว่าเป็นตัวเป็นเหมือนนกที่ล่องลอยในฟ้ากว้าง
แม้ไม่มีปีก ก็รู้สึกเหมือนบินอยู่เพราะที่นี้ไม่มีพื้นให้กลัวที่จะตก
.
.
ดูๆไปแล้ว...
บินกับดิ่งต่างกัน...ฉันกำลังดิ่งไม่ใช่บิน ขอถอนคำที่บอกว่าฉันเหมือนนก
นกสามารถควบคุมถึงทางไปซ้ายไปขวาได้
แต่การดิ่งทำไม่ได้
แต่จะเป็นนก จะมีปีกไปทำไมในเมื่อรอบข้างก็ไม่มีอะไรให้บินไปหา
ที่มองเห็นตอนนี้...ฉันไม่เห็นอะไร
ไม่เห็นอะไร...ก็ยังดีกว่าเห็นซี่กรง
ไม่เห็นอะไร...ก็ยังดีกว่าที่เห็นกำแพงหินสี่ด้าน
จริงๆแล้วการไม่เห็นอะไร...นั้นอาจเรียกได้ว่าเป็นอิสระ
ฉันยังคงดิ่งลงและสูดเอากลิ่นของอิสระที่พัดผ่านตัว
ในโลกที่ไร้พื้นดิน...ไร้จุดจบ...ไร้เป้าหมาย
(ยังคิดๆอยู่ว่าฉันจะตายได้อย่างไรหากโลกนี้ไม่มีพื้นจริงๆ)
LINE-MAN
edit @ 10 Mar 2008 23:16:20 by puck
ดิ่งลงปายย!! เพื่ออิสระที่ค้นหา..
