ประเด่นที่ผมพูดซ้ำเดิม
ผมยังคงพูดถึงความไม่เข้าใจกัน
ภาพที่ผมเห็นอาจต่างจากเธอมอง
ภาพที่เธอเห็นไม่เคยเหมือนกับที่ผมเห็น
เราเหมือนกันหรือต่างกันนั้นคือประเด่น
ผมอยากให้เราคิดเหมือนกัน
ฮ้า...ฮ้า...ฮ้า...เธอคงหัวเราะในใจเดาได้จากการแสยะยิ้มมุมปาก
"ใครจะไปคิดเหมือนกันได้ จริงๆแล้วไม่มีอะไรในโลกนี้ที่เหมือนกัน" เธอว่า
"แม้สิ่งที่ว่าเหมือนกันที่เราเคยเห็นนั้น ก็ยังต่างในลายระเอียด"
รองเท้าแตะ คู่เดียวยังมีซ้ายมีขวา มีรอยเศษยางที่เกินไม่เรียบเสมอกัน"เธอบอก
"งั้นเสื้อตราห่านคู่ที่ฉันใส่ละ มีเหมือนกันทุกร้านนั้นไม่ต่างนี่"ผมว่า
"เสื้อนั้นเหมือนกันในรูปลักษณ์ ก็จริงแต่ก็ต่างกันด้านเวลาการผลิต เสื้อมีผลิตก่อนหลัง"
"เวลาที่เกิดทำให้มันต่างกันออกไป"เธอว่า
"เธอรู้ได้ไงหากมันเป็นเวลาที่เกิดขึ้นพร้อมกันล่ะ"
"หากสิ่งที่เธอบอกว่าต่างกันมันเกิดเหมือนกันทั้งรูปลักษณ์และเวลาล่ะ"
" หากมันเหมือนจนเธอมองไม่เห็นความต่างเลยล่ะ นั่นยังว่าต่างอยู่มั้ย"ผมพูด
"ต่าง เพราะมันก็ยังคงมีความต่างด้านสถานที่อยู่ดี"
"ไม่มีสิ่งไหนอยู่สวมแทนกันได้ในที่เดียวกัน ทุกสิ่งล้วนอยู่คนละที่กันเสมอ"
"แม้ที่เดียวกันก็ยังคงมีบนมีล่าง"เธอว่า
......................
...................
..............
........
...
..
.
ฉันหยุดถามถึงความเข้าใจนี้
แล้วยิ้มเต็มปากให้เธอคนที่แสยะยิ้มมุมปากแก่ฉัน แล้วพูดว่า
"ฉันคงต่างกับเธออย่างที่ว่า"
"แต่หากลืมค่าต่างๆที่เธอกำหนดเราอาจเหมือนกัน"
....
...
..
.
เธอยิ้มเต็มปาก
เรายิ้มพร้อมกัน
"รอยยิ้มเราเหมือนกันนะ"เธอว่า
edit @ 11 Nov 2007 03:31:03 by puck
ยิ้มๆ 
